Het bericht “Ik werd ontzettend goed begeleid en geholpen gedurende het hele proces. De artsen en assistenten waren professioneel en ontzettend vriendelijk en steunend” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Ik had 10 jaar lang langs van overmatig zweten en blozen op mijn gezicht. Het heeft mijn leven zo in zijn greep gehad. Ik durfde mezelf niet meer te profileren en zat altijd op de achtergrond , ik werd er zelfs depressief van. Mijn sociale leven leed er ook enorm onder en sprak mijn vrienden steeds minder. Ik hield mezelf ook enorm tegen om mezelf te ontwikkelen en was enorm onzeker.

Ik ben naar de huisarts gegaan en vertelde dat ik de ETS operatie wilde doen bij de Hyperhidrosis kliniek in Groningen. Een paar maanden later kwam ik voor de intake. De intake ging goed alleen moest ik wel afvallen en stoppen met roken. Dit had ik er natuurlijk 1000 maal voor over. Ik werd in de proces super geholpen door de medewerkers.

Eenmaal tijdens de operatie, ging dit echt vloeiend. Ik was vroeg in de ochtend aan de beurt. Het was een korte ingreep en alles ging goed. Omdat het een R2 operatie was moest het in twee keer gebeuren. Na de operaties moest ik een dag in het ziekenhuis blijven omdat er eventuele complicaties kunnen optreden. Dit was bij mij totaal niet het geval en had bijna geen pijn. Ik vond de artsen en verpleegkundigen enorm kundig in alles en je merkte dat ze enorm veel ervaring hadden.
Na deze dag mocht ik naar huis en na 5 dagen kon ik alweer werken.

EN WAT EEN VERANDERING ZEG! Het zweten op mijn gezicht is voor 99 procent weg (soms een heel klein beetje bij mijn wenkbrauw maar dit is zo weinig dat niemand het ziet). Het blozen is voor 100% weg!!. Ik zweet nu soms in de nacht op de andere plekken zoals benen en onderrug maar dit vind ik totaal niet erg.

Ik heb eindelijk weer grip op mijn leven en kan kijken naar de toekomst ipv blijven hangen in de negatieve spiraal . Ik heb weer veel contact met mijn vrienden en haal weer energie uit het afspreken met mensen. Ik ben zo blij hoe de operatie is gegaan! en wat voor effect dit heeft gehad op mijn leven. Mijn blik op het leven is met 500% vooruit gegaan. Mij onzekerheid is weg en kan eindelijk mezelf weer ontwikkelen.

Het bericht “Ik heb eindelijk weer grip op mijn leven en kan kijken naar de toekomst ipv blijven hangen in de negatieve spiraal” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Het bericht “Er is oprechte aandacht en ik voelde mij begrepen en gehoord.” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Het bericht “Ik had alles geprobeerd. Niets hielp. Tot ik deze operatie vond.” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Er zijn bovendien nog andere, naast droge handen, prettige resultaten
van de operatie, die ik nog even met jullie wil delen.

Voorheen was mijn huid geneigd tot enige pityriasis versicolor, waarvoor
ik mij van tijd tot tijd behandelde met Miconazolnitraat – dit is zo
goed als verdwenen.

En nog een effect wat ik opgemerkt heb is dat, en ik vermoed dat het met
het afgenomen zweten te maken heeft, ik amper nog gestoken word door
muggen. Voorheen werd ik absoluut vaker gestoken en trof ik vaak muggen
aan op mijn slaapkamer. Het valt echt op dat dit niet meer het geval is.
Hebben jullie dit vaker gehoord?

Ik wilde het graag nog even met jullie delen, en het zijn bovendien twee
zaken waar ik ook heel blij mee ben.

Het bericht “Het resultaat is iets waar ik nog steeds dagelijks van geniet” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Tien jaar geleden las mijn vader over een soortgelijke behandeling als deze. Dit stond toen nog in de kinderschoenen. Dus na lang getwijfeld te hebben, hebben we toch maar besloten daar nog even mee te wachten. Vorig jaar las een familielid van mij een stuk over de HyperHidrosis Kliniek in Groningen. Hij is zelf chirurg en adviseerde mij in eerste instantie niet in mijn lichaam te laten snijden als dat niet nodig is. Hier was ik het volkomen mee eens, maar is voor iemand die hier geen last van heeft, wel voor te stellen hoe vaak je tegen dit ‘probleem’ aan loopt?

Hij begreep mijn punt en heeft zich verdiept in de behandeling. Uiteindelijk gaf hij groen licht. Hij vertelde me dat de behandeling al dermate vaak is uitgevoerd, dat gesproken kan worden van ‘ervaring’ en ‘deskundig’. Ik had een afspraak gemaakt bij de kliniek en heb me laten voorlichten. Ook de arts kon mij vertellen dat zij de operatie aanzienlijk vaker uitvoeren dan andere artsen in Nederland waardoor de kans op complicaties daarmee ook afneemt.

Thuis aangekomen liet het me niet los; ik ben overstag gegaan en heb me aangemeld voor de operatie. In januari was het dan eindelijk zover. Froukje (mama van de kliniek) stond me al op te wachten bij de receptje van het Martini Ziekenhuis. (Gelukkig, een bekend gezicht!) Ik werd begeleid naar mijn kamer en vanaf toen ging het eigenlijk allemaal heel snel. ‘Operatiejurkje’ aan, nog een paar laatste testjes en gaan met die banaan.

Ik had een hele lieve verpleegkundige die me op mijn gemak probeerde te stellen. Zij bracht me naar de operatiezaal samen met een collega. Ik maakte kennis met het team wat de ingreep zou gaan uitvoeren. Ze waren allemaal erg vriendelijk en relaxt en ook zij stelden mij enorm op m’n gemak. Binnen een uur na binnenkomst in het ziekenhuis zat de ingreep er al weer op.

Ik werd wakker in de uitslaapzaal, waar de anesthesist al bij mijn bed zat. Ook hij stelde me direct op mijn gemak en vroeg of ik pijn had. Ik had geen pijn en omdat ik even moest wachten op het röntgenapparaat voor de longfoto, kon ik even rustig wakker worden. En wie stond daar weer; Froukje! Ze vroeg direct of m’n handen droog waren. Yes, ze zijn droog! Al voelde het alsof ze ieder moment weer konden gaan zweten (dat is normaal).

De rest van de dag merkte ik dat ik wel iets meer moeite moest doen om rustig door te ademen, en bewegen was ook een beetje gevoelig. Maar op een schaal van 0-10 gaf ik de ‘pijn’ een 1. Gedurende de dag kwamen Froukje en de verpleegkundige kijken hoe het met me ging, maar er waren geen bijzonderheden. Ook de chirurg kwam nog even langs om te vragen hoe het met me ging, maar eigenlijk had ik hem niks anders te vertellen dan hem te bedanken!

Omdat ik me zo goed voelde wilde ik eigenlijk wel maar huis! Dit was niet wat zij voor ogen hadden; een nachtje blijven is toch wel verstandig na zo’n ingreep. Ik heb dus maar braaf geluisterd en heb de verpleegkundigen nog een nachtje gezelschap gehouden. Ook de nacht heb ik geen pijn gehad en na de laatste check-up de volgende ochtend mocht ik naar huis. Ik merkte dat ik, door me meer te bewegen, sneller buiten adem was. Ook was ik een beetje moe (je slaapt toch niet goed in een ziekenhuis) en lag mijn concentratievermogen wat lager. Bij het opstaan was ik af en toe wat duizelig van de pijnstillers, maar als dat alles is…..

Ik ben nu een half weekje verder en ik heb het gevoel dat ik weer aan het werk kan. Ik voel me goed, mijn handen zijn droog en de wondjes voel ik nauwelijks meer. Mijn algehele indruk van de kliniek en zijn medewerkers is professioneel en toch persoonlijk. Een ideale combinatie voor een goede ervaring. Ik kan dit iedereen met hyperhidrosis aan de handen aanraden!

Het bericht “Na tien jaar eindelijk overstag gegaan…” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Ik had wel eens wat gehoord over de behandelingen tegen zweet handen en oksels, maar die waren niet doeltreffend. Tot ik vorige zomer in de auto zat en op het nieuws hoorde over de HyperHidrosis Kliniek in het Martini Ziekenhuis in Groningen. Ik heb daar nadere info van opgezocht en goed nagedacht. Uiteindelijk toch maar de stoute schoenen aangetrokken en contact gezocht met de HyperHidrosis Kliniek. Na een duidelijk en fijn gesprek wist ik dat ik dit wilde doen. Als mijn handen en oksels maar voor de helft minder zouden zweten, dan was ik al blij.

En dan de dag van de operatie. Ik kreeg mijn operatie schort aan en toen werd ik ook al meegenomen voor de operatie. Daar stond een team van artsen klaar om mij te opereren, iedereen was erg aardig. Toen ik wakker gemaakt werd op de recovery was alles al achter de rug. Echt een openbaring en ook ongeloof, want ik voelde dat ik zweet handen kreeg maar er gebeurde niks. Ze bleven droog en met mijn oksels was dat hetzelfde verhaal.

De pijn viel mee. Als ik met regelmaat mijn medicatie maar innam, was het goed te doen. Ik kon wel aan mijn rug vernemen dat die wat pijnlijk was, maar dat zou wel weer over gaan. Het zweten onder mijn oksels is zo veel minder geworden, dat ik van 3 tot 4 keer per dag schone kleren aantrekken, nu de hele dag dezelfde kleren dragen kan. Zweethanden heb ik na de operatie nooit meer gehad!

Ik hoop dat mijn verhaal je helpt om een beslissing te maken. De operatie heeft mijn leven een stuk aangenamer gemaakt. Ik wil Froukje en het hyperhidrosis kliniek team hartelijk bedanken voor het nieuwe leven wat ik heb gekregen.

Het bericht “Ik voelde dat ik zweethanden kreeg, maar er gebeurde niks…” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Ik hoop dat ik met ons verhaal mensen over de streep kan trekken, zodat ook zij van deze hinderlijke kwaal verlost kunnen worden.

Voorafgaand aan deze operatie hadden wij een aantal weken daarvoor een intakegesprek. Daarin werd bepaald of je in aanmerking kwam voor een operatie. In ons geval was dat heel duidelijk. Alle twee hadden we kletsnatte handen. Daarna werd heel duidelijk de procedure uitgelegd en was het wachten op de operatie datum.

Mijn zoon en ik werden die ochtend om 8.00 uur opgehaald door Froukje van de kliniek, bij de receptie van het Martini Ziekenhuis. We hadden geen tijd om erg zenuwachtig te worden. De verpleegsters waren zeer betrokken en voor we het wisten waren we klaar voor de operatie. Zelfs in de operatiekamer voelden we de passie en betrokkenheid van het team. Ik was om 9.00 uur aan de beurt en mijn zoon ongeveer een half uurtje later.

Wij beiden waren om ongeveer 10.30 uur terug op de kamer.

We hebben totaal geen pijn ervaren. De medicatie die we tijdens de operatie en daarna kregen, heeft hier prima voor gezorgd. Waar ik een beetje tegen op heb gezien, dat ik last van mijn longen (druk op de borstkast) zou krijgen, is helemaal niet gebeurd. Fantastisch toch, zeker gezien mijn leeftijd!

De verpleegsters waren super en het gesprek met de longarts in de loop van de middag was bijzonder fijn. Goede uitleg gehad over hoe de operatie was verlopen en hoe het verder zou gaan in de loop van de week. Overigens erg fijn dat we een nachtje in het ziekenhuis konden blijven. Dat gaf ons veel rust en een goed gevoel.

Inderdaad kwamen de natte handen, zoals voorspeld na 2 dagen even terug. Maar daar waren we op voorbereid. Dit euvel was na 3 dagen over. Wat een feest! Ik heb de medicatie strikt aangehouden volgens schema van de arts en echt geen pijn gehad. Ook mijn zoon niet.

Kortom, we zijn heel blij dat we het gedaan hebben en dat we zodoende van ons hinderlijke handicap verlost zijn.

Het bericht “Eindelijk verlost van hinderlijke handicap…” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Mijn hersenen geven nog altijd de prikkel aan mijn handen dat ze ernstig moeten gaan zweten. Ondanks dat ik donders goed weet dat dit niet meer kan. Maar voor de rest: de beste life changer die ik me had kunnen voorstellen. Voor mijn operatie leefde ik met handdoekjes en handschoenen. Door de handschoenen kon ik schrijven en typen. De handdoekjes had ik nodig om bijvoorbeeld mijn telefoon vast te blijven houden.

Op school en andere sociale evenementen heb ik altijd mijn witte Michael Jackson handschoentjes gedragen zonder schaamte, ondanks dat dit toch erg lastig was.  Toen ik hoorde over de HyperHydrosis Kliniek was ik dan ook meer dan blij om deze, toch wel spannende operatie te ondergaan. Froukje heeft mij meer dan geholpen met verzekeringen, zelfvertrouwen en advies. Hier ben ik haar nog altijd dankbaar voor.

De dag na de operatie was de beste dag ooit. Op die dag kon ik mensen handen schudden zonder schaamte, niet na hoeven te denken hoe ik een deurklink moet vastpakken en een pen werd mijn beste vriend. Eenmaal thuis aangekomen heb ik alle handschoentjes en handdoekjes weg gegooid, om nooit meer na hoeven te denken aan die tijd.

Het bericht “Nooit meer handdoekjes en handschoenen…” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.

Ik was vooral bang dat de operatie ondanks de hoge slagingskans, bij mij niet zou slagen. Ik kon niet geloven dat er een oplossing zou zijn voor mijn zweethanden. Afgelopen zaterdag was het dan zover. Ik werd om 8.15 uur verwacht en was als tweede aan de beurt. Alles ging heel snel. Toen ik na de operatie wakker werd, waren mijn handen direct droog. Ik kon en kan het nog steeds niet geloven.

De operatie is mij 100% meegevallen. Ik heb alleen het weekend wat pijn gehad. Op dit moment nog wat trekkende oksels maar kan het absoluut geen pijn noemen. Ik ben de hyperhidrosis kliniek zo ontzettend dankbaar en zou het iedereen aan raden!

Het bericht “Mijn laatste redding…” verscheen eerst op Hyperhidrosis Kliniek.